به لطف تعطیلات، تماشای فیلم های عقب مانده مقدور شد! نه یکی، که چهار تا! جالب اینه که اتفاقا به ترتیب خوب به کمتر خوب تماشا کردیم! "#خانوم" با بازی چشمگیر "#پانته_آ_پناهی_ها" روایت واقع گرایانه ای از زنان امروز ایرانه. زنانی که باتمام دشواری ها، ستون زندگی ها هستند. "#کلاشینکوف"، که نسخه ای جذاب از فیلم های مورد علاقه #کیمیایی (که دیگه نمی تونه خوب درشون بیاره!) بود، رفاقت رو با تصویر و روایتی قابل قبول تر از کارگردان اسمی #سینمای_ایران روی پرده برد. "#ساعد_سهیلی" خوب بازی می کنه. البته فقط در حد "#فروتن". "#تجریش_ناتمام" می تونست عاشقانه ای خوب باشه، اما درگیری داستان با روایت نوستالژیک گذشته هنر، تاتر، و سینما (که یادآور "#متروپل" "#استاد" بود)، وسط فیلم سکته بزرگی ایجاد کرد. "#برلین_7-" هم که بیشتر فیلمی عراقی بود - اگر از نشانه ها و کنایه های فیلم بگذریم! - فیلمی متوسط در مورد مهاجرت بود که دوبله اش بسیار فیلم رو تحت تاثیر قرار داده بود و کمی سردرگمی در کارگردانی، باعث لطمه به فیلم شده بود. پوستر فیلم "#تجریش_ناتمام" رو دوس دارم!
#فیلمهاییکهمندیدم