#روسی (۱۳۹۶) ادامه فیلمهای در-تلاش-برای-متفاوت-در-آوردن #امیر_حسین_ثقفی است، که اتفاقا بیشتر تکرار فیلم قبلی خودش #همه_چیز_برای_فروش (۱۳۹۱) است: تقریبا با همان لوکیشنها، اکثرا با همان بازیگرها، و کمی تغییر در همان داستان!
"روسی" بازیهای متوسطی دارد که گاهی آدم را ناامید میکند، فیلمنامهای با حفرههای عجیب داستانی دارد، آدمهایی دارد که تلاش شده بیمکان و بیزمان نشان داده شوند، ولی جنبه ارتباطشان با یک زن روس وزن سنگینی به پایشان میشود، کاراکترهای عجیب و غریبی دارد که در بیغولهها زندگی میکنند و معلوم نیست از چه راهی زندگی میکنند و تا دلتان بخواهد گناه و کارما دارد که سرشان خالی میکند (نوع نوشتار کلمه "روسی" هم روی پوستر فیلم اشاره به همین دارد)! انگار تمام انسانها چوب بدیشان را خواهند خورد (اگر هم اینطور باشد (که نیست)، نامگذاری شخصیتها - ابراهیم و یوسف - اصلا ربطی به این ماجرا ندارد)!! نهخیر! این تفکر اشتباهی است که آدم را مثل شخصیتهای این فیلم بیعمل و در نهایت دچار خسران میکند.
مهمترین ویژگی مثبت فیلم فضاسازیهای زیبا و نقاشیطور تقریبا در تمام فیلم است که لذت بصری فراوانی به مخاطب اهدا میکنند.
ثقفی کارگردانی فرمال است، باشد، فرم فیلم هم بد از آب در نیامده، مثلا لوکیشن و آب و هوا به شخصیتها میخورد، قبول، اما روایت ضعیف، تکراری، و سطحی است، پس کلیت کار مانند نقاشی ابتدایی کودک خردسالی است که با قابی نفیس به دیوار زده شده است.
امتیاز من: ♡♡♡♥♥