459. The Shining

#درخشش (۱۹۸۰) یکی از مهمترین فیلم‌های تاریخ سینماست. خیلی مهم! هم خیلی خوب، هم خیلی مهم!

در واقع اهمیت "درخشش" - یا تلالو، به نظر بعضی - چند جانبه است.
#استنلی_کوبریک در این فیلم #ژانر_وحشت رو، که دیگه #جن_گیر (۱۹۷۳) به اوجش رسونده بود، باز تعریف کرد: در "درخشش" دیگه تققریبا خبری از سکانس‌های اسلشر و جامپ‌اسکر نیست یا اگر هست حتما در خدمت هدفی استفاده شده، فضای سنگین و دلهره‌آور جای موجودات #فرازمینی رو گرفت، #موسیقی به عنصر مهم و تاثیرگذارِ در خدمتِ تِم تبدیل شد، به جای کشتار انسان توسط موجودات خیالی، این خود انسانه که به‌دنبال کشتار انسان‌هاست، انسانی که منشاءِ #خشم و اضمحلالش رو باید در ذهنش جستجو کرد، نه غیر.
#فیلم از همون لحظه اول با #فیلمبرداری هلی شات مانند چشم عقابی، یا حتی یک روح، سوژه کوچک و در حال فرارش رو تحت تعقیب داره و از همون سکانس مخاطب با انواع و اقسام نمادهاست که بمباران می‌شه. نمادهایی که بنابر تئوری‌های مطرح شده به کشتار #بومیان_آمریکا, #هولوکاست، #مینوتور، و ماجرای #آپولو اشاره می‌کنند، که به نظر من در عین وجودشون، بخشی از آنچه‌که "کوبریک" خواسته ما در پی کشفش باشیم، هستند. به نظر من، اُصولا فیلم درباره عقده، خشم و تاثیرش بر انسانه: تقریبا در تمام سکانس‌ها رنگ قرمز قابل مشاهده است و جک، با هنرنمایی به‌یادماندنی #جک_نیکلسون، انسانی تحت تاثیر عقده جنسی و درنتیجه خشونت و سپس توهم نشون داده می‌شه، که بیش از هر چیز و هر کس به خودش آسیب می‌رسونه.
درخشش منبع الهام‌بخش فیلم‌های زیادی شده و هنوز بعد از ۴۰ سال فیلم‌هایی ساخته می‌شن که بخشی مهمی از روایتشون به همون هتل "اورلوک" بر می‌گرده، مثل #دکتر_اسلیپ (۲۰۱۹) و #بازیکن_شماره_یک_آماده (۲۰۱۸). راستی! برای اولین بار در سینما در این فیلم بود که از #استدی_کم استفاده شد!
"شاینینگ" رو هنوز ترسناک‌ترین فیلم سینمای جهان می‌دونن، چون هر کدوم از ما یک "جکِ" درون خفته داریم احتمالا!!
#فیلمهاییکهمندیدم
#شنبه_ها_با_سینما
#theshining #stanleykubrick #theexorcist #indianamerican #holocaust #minotaure #apollo #jacknicholson #doctorsleep #readyplayerone
امتیاز من: ♥♥♥♥♥

458. The Truman Show

#نمایش_ترومن (۱۹۹۸) در زمان خودش حتما تکان‌دهنده‌تر از تماشای اون در عصر جدیده. انگار ما عادت و قبول کردیم که شخصیتی در یک شوی بزرگ هستیم! همین هم شاید بازتماشای این اثر هنری رو برای من تراژیک‌تر کرد.
#ترومن (#جیم_کری)، قهرمان یک #ریالیتی_شو هستش که خودش هم ازش خبر نداره، و همراه با اسمش این به نوعی حتی یک #آیرونی عمیق رو شکل می‌ده، چرا که احتمالا او حقیقی‌ترین شخصیت شو/فیلم هم هست!
#فیلم عمدتا درباره تاثیر و حضور دائم‌الاثر #رسانه در زندگی انسان‌هاست، اما چند #موتیف ظریف رو هم می‌شه درش دید: زندان و تلاش انسان در بند برای آزادی، اخلاقیات، و حتی کنایه به نظام‌های آموزشی! و البته هم که ارجاعات فلسفی و دینی.
#کریستف (#اد_هریس)، کارگردان خداگونه این شو، گاهی بنده‌اش رو، به زعم خودش، تا سر حد مرگ، به سوی خوشبختی و بهشت موعود (در فیلم اسم شهر #سیهون هستش!) می‌کشونه، اما در نهایت انگار با تصمیم انسانش برای خروج از عدن موافقت می‌کنه، و حالا باید ببینیم چه بر سر ترومن در #زمین خواهد افتاد!
بازی به یاد ماندنی "جیم کری" و "اد هریس" و #فیلمنامه دقیق فیلمی رو پیش روی ما گذاشته که تا زمانی که بحران رسانه و هویت نزد بشر تازه است، تازه خواهد موند.
#فیلمهاییکهمندیدم
#شنبه_ها_با_سینما
#thetrumanshow #truman #jimcarrey #realityshow #irony #media #motif #freedom #morality #education #christof #edharris #seahaven
امتیاز من: ♥♥♥♥♥

457. آنها

#آنها (۱۳۹۵) سعی کرده از یک سری فیلم‌های متفاوت تقلید فرمی و محتوایی کنه، اما نتیجه یک فیلم بسیار ضعیف و سطحی

اولا که اپیزودیک کردن یک فیلم باید در خدمت هدفِ محتوایی‌اش باشه، نه صرفا برای ژست! کارگردانِ محترم صرفا در یک سکانسِ کاااملا بی‌ارتباط دو شخصیتِ خانم اپیزودها رو از کنار هم عبور می‌ده و همین! هیچی! کاملا بی‌ربط. فقط کافیه (خدایی نکرده و دور از جون!) مقایسه کنید با تلاقی اتفاق‌ها و شخصیت‌های فیلم #عشق_سگی (۲۰۰۰)، اثر بی‌نظیر #آلخاندرو_گونزالس_ایناریتو.

دوما، وقتی فیلمی دغدغه پرداختن به مشکلات زنها (که در سه اپیزود شخصیت اصلی هستند) رو داره، باید به اونها "شخصیت" هم بده. نه اینکه عموما مذبذب و بی‌فکر و بدون تصمیم باشن.

در نهایت هم که وضعیتشون رو خودشون شکل نمی‌دن: یا مردان اطرافشون و یا شانس در تغییر اون وضعیت موثره، که کاملا با یک فیلمِ در خدمت حقوقِ زنان در تناقضه!

بگذریم که بازی‌های و فیلمنامه شعاری (به‌خصوص در اپیزودِ دوم) هم یعنی یه وضعی!!

بازی #امیرحسین_آرمان هم که طبق انتظار بسیار ضعیف!! خلاصه!؟ از این فیلم چیزی در نمی‌آد!

#فیلمهاییکهمندیدم

#amoresperros #alejandrogonzalezinarritu

امتیاز من: ♡♡♡♡♡

456. The Mirrors

بازتماشای #آیینه_ها (۲۰۰۸)

"آیینه‌ها" در ژانر ترسناکه و با بازی طبق روالِ قبلی خوبِ #کیفر_ساترلند (واقعا حیف شد که فیلم‌های کمی بازی کرد) فیلم متوسط رو به بالاییه. در واقع، به نظر من، نقطه قوت فیلم، به جای متوسل شدن به سکانس‌های پی‌درپیِ اسلشرطور، بازی با روانِ تماشاچی و سعی در درگیر کردنشه. به‌خصوص، برای من ترسناک‌ترین صحنه‌ها، صحنه‌های حضور روح خبیث در آیینه‌ها و مکث و تغییر ناگهانی انعکاس افراد در آیینه‌ها بود که یادآور فیلم زیبا و ترسناک #کوایدان (۱۹۶۴) از سینمای ژاپن بود (یادم نمی‌ره که این فیلم رو هفت هشت ساله بودم که #تلویزیون تو برنامه‌ای که پنج‌شنبه‌ها فیلم نشون می‌داد پخش کرد و من تا چند روز می‌ترسیدم به آیینه دستشویی نگاه کنم!!!)، که البته در "آیینه‌ها" کمی مدرنیته و تاثیرات روانپزشکیِ جدید (و البته مخرب!) رو به داستان اضافه کردن.

اگر تحمل تماشای چند صحنه ترسناکِ خوب و حدود یک ساعت تعلیق رو - و احتمالا تاثیرش رو روی شما تا مدتی هر وقت که به آیینه‌ای نگاه می‌کنید دارید (!!)، "آیینه‌ها" فیلم مورد نظر شماست!

#فیلمهاییکهمندیدم

#themirrors #horrormovies #kiefersutherland

#kwaidan

.

پ.ن. فیلم‌هایی رو که می‌گم "بازتماشا" اگر امتیازشون ۵ تا قلب باشه، دوست داشتم مجددا ببینم؛ اونهایی که کمتر قلب دارن، قبلنا دیدم و یادم رفته (و درنتیجه توی این صفحه نذاشتم) و مجددا دیدم، مثل همین فیلم! 🙈

.

امتیاز من: ♡♡♥♥♥

455. ایده اصلی

#ایده_اصلی (۱۳۹۷) خیییلی هم ایده اوریجینالی نداشت. برای دنبال‌کننده‌های فیلم‌های غیرایرانی، تماشای چند روایت موازی در ستینگ‌های مختلفِ دریا و مراکز خرید و هتل‌های لوکس و ساختمان‌های بلند و جذاب، ماشین‌های لوکس و کشتی و قایق‌های تندرو، بازیگران بی‌حجاب و زیبای غیرایرانی، و حضور چند نفر بازیگر معروف که موضوعی از قبیل خیانت مالی و سرقت رو طرح می‌کنند، چیز جدیدی نیست! از سری فیلم‌های سطح پایین‌ترِ #سریع_و_خشن گرفته تا سری قوی‌ترِ #اوشن همه سطح مخاطب رو از حیث بازی و تصویر و تکنولوژی انقدر بالا بردن که وقتی "ایده اصلی" رو با اون 'تصویر در تصویر'های زیاده‌ازحد و حتی بچه‌گانه‌اش - که بیشتر شوآف می‌خورد تا الزام محتوایی - دیدم، توی ذوقم خورد. حتی بیشتر از اون، منطق روایت‌ها و زمان رسیدنِ روایت‌ها به هم هنوز انقدری دقیق و نو نیست که اُمیدوارکننده باشه؛ در مورد بازی‌ها هم چیزی نگم که بهتره، مثلا بازی و نقش #مریلا_زارعی کپی نقش و بازی‌اش در #سریال_مانکن بود (خوب، از #پژمان_جمشیدی هم که چون کلا خوشم می‌آد، چیزی نمی‌گم)!
با تمام این اوصاف، همین‌که فیلمساز ایرانی سعی در پیروی از فرمول‌های موفق صنعت سینمای جهان داره، فی‌نفسه خوب و قابل تحسینه. تا اینکه مواد بعدی چطور باشن!
#فیلمهاییکهمندیدم
#fastandfurious #oceanseries
امتیاز من (با کمی ارفاق): من: ♡♡♥♥♥

454. Sorry! We Missed You.

#متاسفیم_جا_ماندی (۲۰۱۹) تو دنیای فیلم‌های پر زرق و برق امروز فیلمی عقب‌مانده و کهنه ممکنه به نظر بیاد! تقریبا هیچ صحنه جذابی نداره، اکثرا از فیلتر رنگ‌های خاکستری و تیره و سرد استفاده شده، فضاها بسته است، شاهد پکیجی از مشکلات مالی، رفتاری، خانوادگی، سلامتی، اقتصادی، اجتماعی هستیم، و هرچقدر هم در فیلم پیش می‌ریم بیشتر و بیشتر در مشکلات خانواده مرکزی داستان (مرد و زن و دختر و پسری نه چندان جذاب) غرق می‌شیم و حتی پایان‌بندی فیلم هم استمرار مشکل رو به صورتمون می‌کوبه.. بله، ابدا فیلم ظاهرا "قشنگی" نیست اما مگر شبیه زندگی دست‌کم درصد قابل توجهی از ما مردمان معمولی دنیای مدرنِ ما نیست!؟
"متاسفیم جا ماندی" - که به‌نظرم شاید بهتر بود "شرمنده، اومدیم نبودید!" ترجمه می‌شد، با بازی‌ها و کارگردانی قوی و فیلمنامه به شدت تاثیرگذار، از اون فیلم‌هاییه که حقیقتا تاثیر نگاهِ فیلمساز رو تا مدت‌ها روی مخاطب تحمیل می‌کنه.
به نظر من البته نگاهِ فیلم جا داشت کمی نقطه امید باقی می‌گذاشت و حقیقتِ سیاه رو اینقدر تعمیم نمی‌داد؛ بعد از تماشای فیلم طبیعتا همه می‌خوان به زندگی واقعی برگردن (و چاره دیگه‌‌ای هم ندارن!)، اما این حجم از حقیقتِ تلخ، بدون دیدن اتفاق‌های خوب، هر کسی رو ناامید می‌کنه!
اگر ایرانی بود، به جرم سیاه‌نمایی بهش حمله می‌کردن!
#فیلمهاییکهمندیدم
#sorrywemissedyou
امتیاز من: ♡♥♥♥♥

453. The Irishman

#مرد_ایرلندی (۲۰۱۹)
بازیگران: #رابرت_دنیرو، #جو_پشی، #آل_پاچینو
کارگردان: #مارتین_اسکورسیزی
محصول: #نتفلكس
.
.
.
مگه دیگه چیزی هم باید گفت!؟؟
"مارتین اسکورسیزی" هر چی دیگه در چنته داشته در ۷۶ سالگی روو کرده! دوستای قدیمی‌اش رو جمع کرده و کاری کرده کارستان (انتظار دیگه‌ای هم مگه می‌شد از این #رفقای_خوب داشت!؟ 😉)!
"مرد ایرلندی" داستان گنگستر شدن یه آدم نسبتا معمولیه. "فرانک" - مرد ایرلندی و رنگ‌کارِ جدید مافیا - از اون نوع آدمای حرف‌گوش‌کنِ فکر‌نکنی هستش که مطلوبِ مافیاست و این رو "راسل بوفالینو"، به‌نوعی رییس پشت پرده مافیا، خوب می‌دونه. حتی رابطه کاریشون به رفاقت تنگاتنگ و صمیمیت خانوادگی هم منجر می‌شه، طوریکه "فرانک" به نمایندگی از مافیا مشاور، و به نوعی بپّای "جیمی هوفا" (نماینده دولت!؟) هم می‌شه، که اونجا هم رابطه صمیمانه و خانوادگی ایجاد می‌کنه، که همین هم به نوعی ضربه نهایی رو دد انتهای روایت به تک‌رشته‌های احساسش می‌زنه.
فیلم "مرد ایرلندی" مینی سریالی ۲۱۰ دقیقه‌ایه که پُره از سکانس‌های جذاب:
- آخرت بازی‌های بازیگران اصلی، که در این فیلم انگار به واقعیت‌ها نزدیک‌تر و به افراد عادیِ جامعه شبیه‌تر هستن،
- سکانس‌های متنوع در لوکیشن‌های مختلف،
- تدوینِ مسحورکننده،
- جلوه‌های ویژه در جوان‌تر کردن چهره بازیگران، و
- کارگردانی اُستادانه در فلش‌بک و فلش‌فورواردهای هنرمندانه و به‌جا و خلاقانه (مثلا در مکث‌های مختلف و زیرنویس کردن تاریخ و نحوه مرگ شخصیت‌ها، که یعنی تماشاچی خودش رو درگیر آخر و عاقبت اون شخصیت نکنه و حواسش به رویدادهای حالشون باشه) که واسه همه درس هنر و اُمید و تلاشِ یک انسان در ۷۶ سالگی هستش.
ِنیم ساعت آخر فیلم هم شاید نظر نهایی کارگردان و نویسنده (#چارلز_برنت نویسنده کتاب #شنیدم_خانه_ها_را_رنگ_میزنی، ۲۰۰۴، اثر الهام‌بخشِ فیلم) درباره تنهایی و احتمالا پشیمانی چنین خلافکارهایی هستش که در نهایت حتی عزیزترین کسانشون اونها رو فراموش می‌کنن..
#فیلمهاییکهمندیدم
#theirishman #robertdeniro #joepesci #alpacino #martinscorsese #netflix #goodfellas #charlesbrandt #iheardyoupainthouses
امتیاز من: ♥♥♥♥♥

452. Asuran

و... #سینمای_هند! بیشتر فیلم‌های جدید و خوب این سینما محصولات اساطیری با تکتولوژی سینمایی بالا هستند، مثل #باهوبالی (۲۰۱۵) و #پادماوات (۲۰۱۸)، اما #آسوران (۲۰۱۹) داستانش فرق می‌کنه!

"آسوران" تولید جدید سینمای هنده ولی درباره رویدادهای دهه ۶۰ الی ۸۰ همین قرن گذشته که کلی قبلا درباره‌اش فیلم درست شده. پس، چیه "آسوران" می‌تونه جذابش بکنه؟ فیلمنامه‌اش!

سابق بر این هم فیلم‌های تقابل کاست‌ها (نظام طبقه‌های فیکس اجتماعیِ هند) و فقیر/ثروتمند ساخته می‌شد، اما پرداخت ضعیفی داشتند، بازی‌ها مصنوعی بود، فیلمبرداری‌ها خنده‌دار، و حتی کارگردانی در حد تله‌تاترها.

اما "سوران" همه اینها رو یکی دو سطح به روز کرده:

- فیلمنامه با جزییات قابل قبول و ارتباط دادن منطقی (با در نظر گرفتن منطق هندی!) اتفاق‌های چند ساله، دیگه اون #فیلمهندی های سابق نیست؛

- بازی بسیار تماشایی و متقاعدکننده #دانوش، بازیگر موفق و آینده‌دار هند در تمام فیلم تمام ذهن و روح تماشاچی رو همراه میکنه؛

- فیلمبرداریِ مدرن و البته در خدمت محتوا؛ و

- کارگردانیِ هیجان‌انگیزِ سکانس‌های خلوتِ در محیط و یا شلوغ‌پلوغ، که دیگه خبری از سیاه‌لشگرهای خندانِ زُل‌زننده به دوربین نیست!

"سوران" داستان تقابل طبقه‌های اجتماعی (و نه کاست) هستش، اما با پرداختی قابل قبول که در یاد خواهد موند.

#فیلمهاییکهمندیدم

#baahubali #padmaavat #asuran #dhanush

امتیاز من: ♡♥♥♥♥