اگر بخواهیم مقایسه کنیم، بهخصوص در دهههای اخیر، فرم فیلمها کمتر نوآوری داشته تا ایدهشان، بنابراین طبیعی است که با دیدن فیلمهایی مثل #کلاورفیلد و #پروژه_جادوگر_بلر ذوق زده شویم.
همین حس هم در زمان تماشای یک کلاسیک به تمام معنی در ژانر خودش، یعنی #در_حال_جستجو (۲۰۱۸)، به سراغ من آمد. این فیلم شاید به نوعی تمامی عناصر و اِلمانهای فرم خودش را، به قول شما فرنگیها، اِگزاست کرده باشد: تقریبا تمامی صحنهها از زاویه دید شبکههای اجتماعی و لپتاپها و موبایلهاست که روایت میشود و حتی این اَپها هستند که به نوعی به حل گره روایت کمک میکنند.
گذشته از فرم، فیلمنامه هم اثری چشمگیر است که نقاط اتصال فراوانی دارد و، اگر از سرعت عجیب حل ماجرا در انتهای فیلم بگذریم، در کلیتش بسیار تاثیرگذار.
امتیاز من: ♥♥♥♥♥