حتی از روز پوستر فیلم هم میشد حدس زد که نمیشود از #ما_همه_با_هم_هستیم (۱۳۹۸) انتظار زیادی داشت. فیلمی که بخواهد با لیست کردن تصویر بازیگران نامدارش، و نه محتوا/ساختار نو، جذاب و مفیدش، مخاطب را به تماشا "بکشاند" از این بهتر نمیشود! خوب، من هم فریب نام #کمال_تبریزی را خوردم که با کارگردان #مارمولک (۱۳۸۲) تفاوت بسیاااری داشت!
فیلم داستان و روایت چندان دندانگیری ندارد (در تمام طول فیلم سایه سنگین #ارتفاع_پست (۱۳۸۱) حس میشد) و تکلیفش با خودش مشخص نیست اصلا! اصلا معلوم نیست در ژانر کمدی (که معدود موقعیتهای خندهداری رو کرد) ساخته شده یا وحشت (که اصلا ترسناک هم نبود) یا چی؟ پایانبندی فیلم نه واضح است و نه بسته و نه باز! اصلا حضور و شخصیت #محمدرضا_گلزار، با نام واقعی خودش، جز جذب مخاطب، چه تاثیری در روایت داشت؟ ایییین همه بازیگر معروف، که عمدتا خودشان کلید موفقیت یک فیلم میتوانند باشند و اینجا تنها معدود جملههایی به زبان آوردند، چه دلیلی جز پُرستاره کردن فیلم و تضمین موفقیتِ گیشه داشت؟
حالا بیایند و بگویند که، آقا، کارگردان بهطور تمثیلی جامعه ایران را نشان داده که نمایندگان هر قشر، خسته از وضعیت خود، به دنبال تغییر هستند و #مهران_مدیری با آن دائمالخور بودنش نماد فلان تیپ بوده و ... من قبول ندارم! از هررر ترکیبی که نمیشود بالاجبار برداشتی سیاسی-اجتماعی درآورد! تا زمانی که اشارات مستقیمتر نباشد، تنها نظر من این این که کارگردان خواسته فقط روی موجی سوار شود و خدایگان دریاها را هم راضی نگه دارد! همین.
امتیاز من: ♡♡♡♥♥