Tuesday, March 24, 2020

439. Contagion



#شیوع (۲۰۱۱) رو همون چند سال پیش دیده بودم، اما با توجه شرایط فعلی تماشای مجددش خالی از لطف نبود.
فیلم در واقع داستان این روزهای ایران و بیش از ۱۰۰ کشور دیگه با بیش از ۳۴۰۰ کشته و ۱۰۰ هزار کِیسِ مثبت (تا این لحظه) هستش که جهان رو درگیر ویروسی با منشاء خفاش-خوک (اگر نخواییم بریدن درخت توسط انسان و پراکندن خفاش‌ها رو حلقه ابتدایی زنجیره حساب کنیم!) کرده (و اتفاقا علائمش به شدت مشابه علائم #ویروس_کورونا هستن).
فیلم چند روایت مرتبط با این شیوع رو موازی پیش می‌بره و تقریبا همه رو هم (با اغماض) یک‌دست پیش می‌بره: نحوه پراکندگی ویروس در جهان، هراسِ همه‌گیر از ابتلا و مرگ و در نتیجه رفتارهای غیرعادی مردمِ همه‌جا و طغیان علیه ساختارهای اجتماعی/انسانی، مشکلاتِ سازمان‌های مسئولِ رسیدگی به اُمور، تلاش پزشکانِ مامور و مسئولِ بررسی این شیوع و پیدا کردن واکسن (و البته با فداکاری‌های مدل هالیوود)، سوء استفاده افراد از ترس حاکم بر جامعه، و استیصال و تلاش یک مرد که در ابتدای فیلم همسر و پسرش را از دست می‌ده و جدا از غم این فقدان، و درد ناشی از کشف خیانت همسر متوفی‌اش، مراقبت از دختر نوجوانش که تنها بازمانده از خانواده‌اش است رو عهده‌داره.
فیلم اما بیشتر روی تاثیرات این فاجعه بر مردم تاکید داره و، همون‌طور که در پوستر فیلم آورده شده، #ترس ناشی از بیماری و مرگ.
جدا از این موارد، بازی‌های قوی بازیگران مطرح، از قبیل #جود_لا و #کیت_وینسلت و #مت_دیمون (و مخخخصصصولا این آخری که عمدتا به فیلم‌های اکشن مثل #سری_بورن می‌شناسیمش ولی اینجل مشون داد که در ژانرهای دیگه هم حرف برای گفتن داره)، و کارگردانی موفق #استیون_سودربرگ (کارگردان #سری_اُشن و #آناتومی_گری)، فیلم رو تاثیرگذارتر هم کرده.
فکر می‌کنم با توجه به شرایط فعلی، این فیلم رو باید به کسایی که #ویروس_کورونا رو جدی نمی‌گیرن، حتما نشون داد!
ضمنا! پوستر فیلم، به غیر از چیدن بچه‌گانه بازیگران در کنار هم (که حتما دلایل گیشه‌پسند داشته)، و انتخاب رنگ قرمز و زرد و طرح گرافیکی هوشمندانه، به نظرم، یادآور نوارهای پلاستیکی هستش که در شرایط خطر و بحران دور ناحیه‌ای می‌کشن و "خطر" رو هشدار می‌دن. خوب بود!
امتیاز من (با کمی ارفاق): ♡♥♥♥♥