Tuesday, March 24, 2020

375. Gone Girl



#دختر_گمشده (۲۰۱۲) کاری با مخاطب می‌کند که شاید ۱۰۰ سخنرانی و جلسه مشاوره هم نمی‌تواند: رودررو کردن ما با واقعیتی ممکن در عریان‌ترین حالت!
#دیوید_فینچر اُستاد نقد هژمونی حاکم است، به‌خصوص که وقتی پای مدیا در میان باشد. بعد از تجربه‌های بی‌نظیر، از #باشگاه_مشت_زنی (۱۹۹۹) و #هفت (۱۹۹۵) گرفته تا #بازی (۱۹۹۷), از #دختری_با_خالکوبی_اژدها
(۲۰۱۱) تا #شبکه_اجتماعی (۲۰۱۰)، فینچر در "دختر گم‌شده" به سراغ نهاد #خانواده رفته تا با به هم ریختن یکی از اُسطوره‌های مورد نظر نظام سنتی و سرمایه‌داری، به قول #آلتوسر، سِیر مورد نظر را از هم بپاشد و واقعیت را جلوی چشمانمان به دار بیاویزد.
گذشته از محتوای بسیار غنی، "دختر گم‌شده" در بُعد روایت هم با استفاده از پی‌.اُ.وی های متفاوت با تکیه بر بازی مسلط #بن_افلک و هوشمندانه #رزموند_پایک، هرچند با همراهی صحنه‌های بسیار خشن (که اُصولا امضاء فینچر است)، واقعیت تفاوت دیدگاه‌ها و نظرات و خواست‌ها را به مقبول‌تریکن حالت ممکن ارائه کرده.
تماشای #دختر_گم_شده رو به همه شما دوستان، مخصوصا به دوستان متاهل با توجه به سوژه فیلم، پیشنهاد می‌کنم، و البته توصیه هم می‌کنم بعد از تماشا، و پیش از شناخت نهاد خانواده و عوامل موثر بر آن، به سرعت درباره محتوا و سوژه قضاوت نکنید. 😊
امتیاز من: ♥♥♥♥♥