466. The Green Mile

جمله معروف #فیلم #مارمولک (۱۳۸۲)، به تعداد آدم‌ها راه برای رسیدن به خداست، رو شاید بشه در این فیلم به "همه برای رسیدن به خدا یک مسیر را طی می‌کنند" تغییر داد!
#مسیر_سبز (۱۹۹۹) داستان زندگی مسیح‌وار #جان_کافی (دقت کنید: مثل قهوه است، فقط جور دیگه‌ای نوشته می‌شه!) (حروف ابتدایی اسم، ج.ک، یادآور #جیزز_کرایست، حضرت مسیح است)، با بازی تحسین‌برانگیز #مایکل_کلارک_دانکن فقید که منجر به نامزدی جایزه بهترین بازیگر نقش مکمل مرد او در #اسکار شد و احتمالا پیروانش، از جمله "پائول" با بازی همیشگی #تام_هنکس، و دو #آنتاگونیست قوی با بازی‌های مثال‌زدنی #داگ_هاچینسن (در نقش پرسی) و #سم_راکول (در نقش ویل_بیل) است.
فیلم محصول اقتباس موبه‌موی رمان #استفان_کینگ و کارگردانی #فرانک_دارابونت، پس از همکاری موفق دیگرشان در #رستگاری_در_شاوشنگ (۱۹۹۴)، است.
در "مسیر سبز" اثری از عنصر امید، برخلاف فیلم "رستگاری.."، دیده نمی‌شود: در عوض فستیوالی شاهد هستیم از اشک و غم و دردِ "گوسفندان" که جان‌‌کافی، مسیحِ مدرن، "چوپان" جماعت می‌شود و تن زخمیِ خود را از این دردها به دیار دیگر می‌برد.
فیلم به‌طور ضمنی به برده داری و تبعیض نژادی و قوانینِ سرکوب‌گرِ حامی فاشیسم هم اشاره می‌کند و با استفاده از فضای #زندان و بندِ محکومین به #اعدام، به تنهاییِ این محکومین پیش از مرگ می‌پردازد؛ نگاهی که به بهترین وجه در رابطه "دِل" با #آقای_جینگلز، موش تعلیم‌دیده او، به تصویر کشیده شده.
"دالان سبز" با فیلمنامه دقیق و روایت قابل لمس و البته پرداختن به موضوعی فرامادی هم تحسین منتقدین را در پی داشته و هم اقبال عمومی: بی‌دلیل نیست که در بین فیلم‌های برتر سایت IMDB رتبه بی‌نظیر ۲۹ را داراست (امتیاز: ۸.۶).
#فیلمهاییکهمندیدم
#شنبه_ها_با_سینما
#thegreenmile #johncoffey #jesuschrist #michealclarkeduncan #tomhanks #doughhutchison #samrockwell #stephanking #frankdarabont #shawshankredemption #slavery
امتیاز من: ♥♥♥♥♥

465. The Platform

فکر می‌کنم دیگه الان قیافه #ایوان_ماساگوئه رو می‌بینیم یاد "پلتفرم" می‌افتیم! فیلم رو قبل از شروع قرنطینه دیدم و با شروع خانه‌نشینی‌ها و تب تندِ تماشای این #فیلم، صبر کردم تا گرد و خاکِ پُست‌ها و استوری‌ها تموم شه که بتونم در موردش بیشتر و مستقل‌تر فکر کنم و بنویسم.

#پلتفرم (۲۰۱۹)، یا اسم اصلی "حفره" یا "سوراخ" به زبان #اسپانیایی، هم فیلم ساده‌ایه، و هم سخت. ساده از این بابت که پلات ساده و خطی داره، تنها یک شخصیت اصلی داره که دستخوش دگرگونی می‌شه، و اصل نمادین طبقه‌بندی یا تبعیضی به‌ وضوح در فیلم پیداست.

با این حال، برای درک عمیق‌تر لایه‌های زیرین - با این فرض که واقعا فیلمساز نکاتی رو که مخاطب سعی می‌کنه تفسیر کنه مد نظرش بوده اُصولا! - کمی به دقت بیشتری نیاز هست. استفاده از بازیگرانی با رنگ پوست‌های مختلف، کتاب #دون_کیشوت، اشاره‌های نمادین به مذهب، خانواده، مفاهیم اخلاقی، و مهمتر از همه جامعه، از "پلتفرم" هم فیلمی نسسسبتا موفق بین منتقدان ساخته، و البته بسیاار محبوب‌تر بین عموم جامعه (مخصوصا بعد از #کرونا حساسیت اذهان به نظام‌های توزیع!

از این بابت که فیلم اشاره به وجود #تبعیض در نظام‌های سیاسی/اجتماعی کرده، هیچ نکته جدیدی در میان نیست؛ شاید حرف مهم فیلم پرداختنِ بیشتر به اهمیت #مردم و تاثیرِ مهم‌تر آنها بر حکومت، تا تاثیر حکومت بر آنها باشه، که به نظر من قابل تامله، اما در حد یک بار تماشای فیلم فقط.

فیلم یکم کلک هم زده و برای راضی نگه داشتن همه، از تفکرهای مختلف، نژادهای مختلف، حضور کودک و حیوانِ خانگی، و غیره استفاده کرده، درحالیکه شاید حضور بعضی‌شون هیج تاثیری در داستان نمی‌داشت.

با این حال،"پلتفرم" با داستان تکراری (#سه_گانه #مکعب رو یادتون بیاد)، فیلمنامه خوب، ریتم و تعلیقی که کمتر خسته‌ات می‌کنه به‌علاوه موضوعِ عامه‌پسند، برای خودش اسم و رسمی به هم زده، که خوب نوش جووونش، اما می‌تونست پایان‌بندی به مرانب بهتری داشته باشه!

ایشالله قسمت همه! خلاصه‌اش اینکه، خییلی بزرگش نکنید، ولی بد نیست تماشا کردن این فیلم.

#فیلمهاییکهمندیدم

#ivanmassague #theplatform #elhoyo ‌#donquixote #descrimination #corona #covoir-19 #thecube

امتیاز من (با ارفاق):♡♥♥♥♥

464. The Pianist

پیانیست (۲۰۰۲) یکی از مهم‌ترین آثار #رومن_پولانسکی است. پولانسکی #فیلم را از کتابی (۱۹۴۶) به همین نام اقتباس کرده که در آن یک پیانیست رادیو #لهستان در زمان حمله آلمانِ نازی و اشغال #ورشو در پی نجات جان خود است.

فیلم روایتی خطی دارد و ما همیشه در زمان حال هستیم. #زاویه_دید اکثرا اول شخص است و ما در طی فیلم سیر تحول #پروتاگونیست را از نوازنده‌ای که شغل سطح بالایی دارد و متعلق به خانواده‌ای محترم و نسبتا مرفه است به مرد بی‌نوایی که برای زنده ماندن زندگی حیوانی و نزاری را برمی‌گزیند، شاهد هستیم.
برخلاف بسیاری فیلم‌های مرتبط با موضوع #هولکاست، در این فیلم قهرمان به دنبال مقاومت و مقابله با متجاوزان نیست، عشقش را گم می‌کند، و خانواده‌اش به کوره‌های آدم‌سوزی گسیل می‌شوند، و همین رئال بودن داستان را بیشتر و درنتیجه باورپذیرتر و البته ناگوارتر برای تماشاچی می‌کند.
#آدرین_برودی نقش ولادیسلاو_اشپیلمان را چنان ماهرانه بازی کرده که لحظه‌ای در نقش بازی کردن اون تردید نکردم. او که #متداکتینگ را در نقش خود به کمال رسانده، بیش از ۱۴ کیلو برای این وزن کم کرد و حتی ماه‌ها بعد از پایان فیلمبرداری، دچار آسیب‌های روحی مرتبط با ایفای نقشش شد. بردن #جایزه_اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد حداقلِ تحسین بازی اُستادانه او بود.
"پیانیست" با نشان دادن تحقیر #یهودیان و زجر و شکنجه‌های روحی و جسمی‌شان هم‌زاد‌پنداری کامل مخاطب را برمی‌انگیزد. همچنین، روایت (شاید به خاطر اینکه براساس داستانی واقعی بوده) تا بیشترین حد ممکن با منطق و روایت‌های تاریخی هم‌خوانی دارد و از این حیث #فیلمنامه مستحکمی را ارائه کرده، که به همین دلیل هم جایزه بهترین فیلمنامه اقتباسی را، به همراه جوایز متعدد دیگر از #بفتا و #جایزه_سزار، از آن خود کرد.
فیلم‌های اینچنینی البته، به دلایل متعدد، به آن سوی ماجرا نمی‌پردازند و عمدتا مخاطب با اشغالگران سادیستی و بی‌رحم و اشغال‌شدگان مظلوم و بی‌دفاع روبروست، که تمام واقعیت نمی‌تواند باشد؛ با این حال، فیلم پیانیست در میان فیلم‌های هم‌دسته خود، اثری ارزشمند و فاخر از لحاظ کارگردانی و فیلمنامه و بازی‌هاست که آثار متعدد غیرانسانی #جنگ را به کمال نشان می‌دهد، بلکه جنگ‌طلبان ببینند و درس بگیرند.. اما افسوس که جنگ‌طلبان اصولا درکی از هنر و روابط عمیق انسانی ندارند..
#فیلمهاییکهمندیدم
#شنبه_ها_با_سینما
#thelianist #romanpolanski #warsaw #pov #holocaust #adrienbrody #wladyslawszpilman #methodacting #oscars #jews #screenplay #bafta #cesarawards
امتیاز من: ♥♥♥♥♥

463. درساژ

#درساژ (۱۳۹۶) #فیلم قوی‌ای نیست، ولی دوست داشتنیه. روایت زندگی #نوجوان ها مغفول بوده به‌طور کلی در #سینمایی_ایران ولی هر بار که فیلمی تو این حوزه ساخته شده، برای من جذاب بوده (فیلم #۱۳ (۱۳۹۱) از #هومن_سیدی رو یادتونه؟).

"درساژ" از بابت #فیلمنامه سوراخ‌هایی داره، مثل کم‌آوردن چفت و بست داستانی و استفاده از پدرِ امیر، مرد ثروتمندی که همه چی رو می‌تونه درست یا خراب کنه، و استفاده از #مک_گافین نه چندان قوی. همینطور، #شخصیت_پردازی ها چننندان محکم نیستن و مثلا #فیلمساز تکیه می‌کنه به دانش خارج از فیلمِ مخاطب برای درکِ رفتارهای دوران بلوغِ فکری/روحی/جسمیِ نوجوان، که باعث ضعف فیلم می‌شه.

اما نگاهِ تحسین‌برانگیز به روحیات "گلسا"، با بازی بسیار خوب #نگار_مقدم (بهتر از #علی_مصفا و #شبنم_مقدمی)، و نشان دادن روانِ پاک و محکمِ دختری که روی اُصولش می‌ایسته ولو که در مقابل "همه" قرار بگیره، فیلمی اُمیدوار به آینده و نسل بعد نشون می‌ده، و چه خووووب کرد #پویا_بادکوبه #کارگردان که از یک #دختر برای این نقش استفاده کرد که به نظرم اگر قرار بر بهتر شدن این جامعه و تکیه دادن به نسل بعدی باشه، این امر با "دختر"انِ متفکرِ قویِ مستحکم بر اُصول پیش خواهد رفت (قبلا در فیلم‌هایی مثل #جدایی_نادر_از_سیمین (۱۳۸۹) این "مرد" داستان بود که روی اُصولش می‌ایستاد).

استفاده از اسمِ درست هم برای فیلم قابل تحسینه: "درساژ" حرکات نمایشیِ اسب‌هاست که برای تمرین کردن باید محدودیت #باشگاه_سوارکاری رو به #اسب تحمیل کرد: محدودیتی که #گلسا هم دچارشه، و بیشتر به همین دلیله که بهترین دوستش #الوند اسبِ درساژ هستش.

از این فیلم‌ها بیشتر لدفا!

#فیلمهاییکهمندیدم

#macguffin

امتیاز من: ♡♡♥♥♥