#با_عشق_سایمون (۲۰۱۸) فیلم چندان پیچیدهای نیست. یک روایت خطیِ ساده از الف تا ی، با آغاز و با پایان مشخص، اما با سبک روایتی جذاب، بازیگران خوشگل و جوان، و سوسپانسِ کافی و وافی. اما از نظر محتوایی، فیلمِ ِآوانگاردی تو ژانر تینموویها محسوب میشه: همجنسگرا بودن نقش اول یک فیلمِ نوجوانان که فیلم داستان شناخت خود و معشوق و بعد روایت اظهار و دفاع از هویت جدیدش رو به تصویر کشیده. خوب، به قول "یکی"، ما که اصلا تو ایران مثل آمریکا همجنسگرا نداریم، واسه همین هم احتمالا درکی از شرایط اونها نداریم؛ با این حال، فکر میکنم "با عشق، سایمون" تونسته به افرادی با این نوع گرایش جنسی، یا به هر کسی دیگه با هر نوع تفکر یا رفتار یا نگرشی که در راستای تفکر/رفتار/نگرش مثلا "استاندارد" نیست، نشون بده که "خودت" رو قبول داشته باش و به دیگران ثابت کن!
شخصیتپردازیها به نظرم خیلی خوب بودند و پ.اُ.ویِ روایت هم که گاه از زبان افراد مورد ظنِ "سایمون" روایت میشد، دنبال کردن داستان رو جذابتر هم میکرد!
امتیاز من: ♡♡♥♥♥