#تعقیب_کننده (۲۰۰۸) رو همان اوایل دیده بودم، ولی جزء استثناءهایی است که بعد از سالها دوباره دیدم.
یک فیلم تمام عیار: شخصیتهای داینامیک، داستان بسیار جذاب، موتیفهای قانعکننده، ریتم سینوسی بسیار متناسب، الِمانهای حسابشده (مثلا حضور باران و رنگهای فکر شده)، و بازیهایی که کلاسِ درسِ بازیگری هستند.. سینمای کُره باید به این فیلم و کارگردان و بازیگرانش افتخار کند!
فیلم بیعدالتی و سیاهی روانِ افراد و جامعه و سیستم قضایی و پلیس را به طور اَبسردی به تصویر کشیده و در انتها یک گره را باز میکند و ببیننده را با ۱۰ گره سردرگم تنها میگذارد. اُصولا، درد و غصهای که بیننده در طی و پس از تمام شدن فیلم تحمل میکند بیشتر از شخصی بودن آن به علت ناعادلانه بودن آن است..
ضمنا، پوستر فیلم هم خلاقانه و قشنگ بود!
اگر بیش از حالت عادی حساس و احساسی هستید، این فیلم را نبینید: اذیت میشوید!
امتیاز من: ♥♥♥♥♥