معمولا پیش از تماشای یک فیلم حس درستی درباره اش پیدا می کنم، با این حال سعی کردم با این حس مفابله کنم و #ایران_برگر را تماشا کردم. حسم درست بود.
کمدی نازل #مسعود_جعفری_جوزانی حتی دو بار هم مرا به لبخند -چه برسد به خنده - وادار نکرد! گذشته از زبان لری مشکل دیالوگها، استفاده حداکثری از شوخی های سینمای صامت - مثل افتادن کلاه گیس از سر و ریختن آب از بالای پنجره روی سر عابربن و چرخیدن و خوردن دست به سر کسی دیگر.. - فیلم را گاه چندش آور کرده بود و به زحمت تا پایان تحملش کردبم. بحث انتخابات و زیرپوستی حرف زدن هم اگر باشد، دست کم این فرم فیلم هییییچ کمکی به آن نکرده بود. تنها صحنه های زیبای خانه های محلی و معماری روستا اندکی چشم را نوازش می داد، وگرنه تماشای لمپن بازی #محسن_تنابنده و حماقت های #احمدمهرانفر و حضور نابازیگرانی چون #نیوشاضیغمی جز تاسف بر زمان صرف شده چه ارمغانی دارد!؟ بعضی فیلم ها ارزش حتی یک بار تماشا کردن هم ندارند.
ضمنا: احترام و بازی و کسوت #علی_نصیریان بسیاار بالاتر و بهتر و قدیمی تر از نفر اول است، که نامش را دوم گذاشته اند! قدیمتر، احترام چیز خوبی بود..
#فیلمهاییکهمندیدم
امتیاز من: ♡♡♡♡♥
.