اجازه بدید یکی از ۵ فیلم مهم، پرمغز، و تاثیرگذاری رو که تا به حال دیدم بهتون معرفی کنم: خانمها، آقایون، #زندگی_دیگران (۲۰۰۶)!
به تصویرکشیدن #توتالیتاریسم خشن و تاثیر اون بر و تاثر اون از اونچهکه قراره محدود کنه کاریه که انصافا لیاقتش بیش از بردن اُسکار بهترین فیلم خارجی ۲۰۰۶ هستش!
داستان شاید آشنا ولی بینهایت جذاب #فیلم با بازیهای مسلط و زیرپوستی به خخخخصوص بازیگر بسیار ماهر و فقید آلمانی #اولریش_موهه به همراه سیر روایی در خدمت محتوا و دیالوگهای همهکَسنفهمِبالایِدیپلم (!!) (به خصوص در نیمه ابتدایی فیلم) از این فیلم اثری ساخته که بیشک بیزمان و بیمکان باقی خواهد ماند.
آب دستتان هست زمین بگذارید و این اثر هنری متشکل از کلام و تصویر و موسیقی و مغز و عشق را تماشا کنید.
سعی کردم در مورد فیلم چیز زیادی نگم تا لذت تماشایش رو از دست ندید، ولی بذارید فقط یه نکته بگم:
نکته ظریف: فقط یکی از این بازیگران فیلمهای زرد #سینمای_ایران و البته جهان اگر توانست ۱۵ ثانیه آخر بازی "اولریش موهه" را بازی کند من خودم یک فنپیج برایش باز خواهم کرد!
امتیاز من: استثناً ♥♥♥♥♥♥