صفحه ۱. بازگشت #کریستوفر_نولان با شاهکاری دیگر!
#دانکرک در ژانر فیلمهای جنگی است، اما با یک تفاوت عمده: اینجا قصه قصه قهرمانها نیست، قصه ترس و فرار و زندهماندن است، که به قول پیر مردی در #فیلم: "همین که زنده ماندید، کافی است."
فیلم پر است از صحنههای ناب جنگ، پر از شاتهایی که وحشت جنگ را تا مغز استخوان فرو میبرد.. آنقدر که به سربازان مستاصلی که دنبال فرار هستند حق میدهی.
شباهتهای زیادی بین این فیلم و فیلمهای مشابه، مانند #نجات_سرباز_رایان (۱۹۹۸)، میتوان دید: هر دو جزییات را به تصویر کشیدند، اما در #نجات_سرباز_رایان بیشتر تاکید روی حس شخص نظارهگر#جنگ است ولی نولان ما را تا قلب سربازان درگیر در جنگ پیش میبرد.
.
نکته مهم: تاسفبار است که هنوز بعد از دههها پس از پایان جنگهای جهانی، انگلستان و آمریکا فیلمهایی، آن هم به این عظمت، در مورد آن روزها میسازند تا روحیه وطنپرستی را در میان خود زنده نگهدارند، اما ما ایرانیها که ادعایمان سر به فلک میکشد ساااالهاست یک فیلم درست و درمان در این حوزه نساختهایم و اگر هم ساختهایم، آنقدر دروغ و ریا و غلو و.. را وارد روایت کردهایم که مخاطب را به تهوع انداختهایم... اگر غربیها یک نبرد #نورماندی داشتند، ما #شلمچه ها و #مجنون ها و #خرمشهر ها و #کربلای_۵ ها و #فتح_المبین ها و #والفجر ها و #خیبر ها و... داشتیم که نسل جدید حتی نامشان را نمیداند.. باعث تاسف است... تاسف.. گفتنی بسیار زیاد است و مجال کوتاه..
.
صفحه ۲. یکی از چندین صحنههای فیلم که من را به شدت یاد پُست اخیرم درباره زندگی در #ایران و خارج از کشور میانداخت را هم ببینید.
.
و آخر اینکه: اینقدر بر طبل جنگ نکوبید!! جنگ در هررررر شرایطی بد است.
امتیت من: ♥♥♥♥♥