#سریال #وست_ورلد (۱۷-۲۰۱۶) با #دنیای_غرب یک نه چند قدم از دیگر #فیلم ها و سریال های ژانر #علمی_تخیلی پا فراتر گذاشته! اینجا تنها با مواجهه #انسان ها و #ربات ها و تلاش دومی برای غلبه بر اولی روبرو نیستیم: اینجا مرز میان این دو از میان می رود؛ حضور ضمیر ناخودآگاه پرده میان انسان و ماشین را بر هم می زند؛ شک می کنیم ما انسان تریم یا آنها؛ و حضور در دنیای ربات ها ما را به خودمان آگاه تر می کند! وست وُرلد به کمک #تکنولوژی روز زوایای جدیدی از روحیات ما #انسان_ها را رو می کند، اما فراتر از آن معانی ژرفی است که در پس روایتهای ظاهری بیان می کند..
وست ورلد، به نظر من، روایت #نویسنده است تا #بازیگر. بازیگران، به استثناء #دلورس و #دِیو و البته #برنارد - که بر حسب اتفاق که نه، عمداً، هر سه رُبات هستند - پرداخت چندانی ندارند؛ این رویدادها و طناب عروسک گردان است که آنها را قدم به قدم به جلو می برد، بنابراین با وجود بازی های زیرپوستی بسسسیار عالی کاراکترهای اصلی، تماشاچی باید در انتظار سطح بالاتری از معنی برای درک کردن باشد.
و بی شک اپیزود آخر اوج هنر نویسندگی و کارگردانی و #موسیقی بوده! اپیزودی که رو بازی کرد، غافلگیری کافی و وافی داشت، و پنهان کاری از روی ندانم کاری نداشت!
وست وُرلد جای خود را به عنوان یکی از ۳ سریال های برتری که دیدم محکم کرده، تا فصل دومش چطور باشد!
امتیاز من: ♥♥♥♥♥