نفس پرداختن به موضوعات و شخصیت های تاریخی (معاصر) خود کار بسیار پسندیده و قابل تقدیری است. از این جور #فیلم ها انصافا کم داریم و بهترین نمونه هایش آثار زنده یاد #علی_حاتمی هستند. #یتیم_خانه_ایران (۱۳۹۴) سعی داشت که جا پای این اثار بگذارد، که خوب، به گرد پایشان هم نرسید. به هم ریختگی #فیلمنامه و یا #تدوین و همچنین ضعف #صدابرداری شاید مهمترین نکات منفی فیلمی است که میتوانست جایگاه قابل قبولی پیدا کند، بگذریم از اینکه سیر منطقی حوادث و گشایش گره های روایت هم به یک فیلم امروزی شباهتی نداشت. همچنین، تعدد صحنه هایی که قصد داشتند فلاکت و فضاحت #ایرانیان تحت ستم پادشاه بی عرضه و #انگلیسی های مکار را نشان دهند، دیگر آزاردهنده شده بود. با این حال، طراحی لباس و صحنه بسیار خوب دست کم جلوه بصری خوبی را ارائه کرد.
در مورد مباحث ایدئولوژیک فیلم نظر ندم بهتره!
امتیاز من: ♡♡♥♥♥