روایت چندین ساله در فیلمها سابقه زیادی در سینمای ایران ندارد، و نفس وجود چنین فیلمهایی خوب است، اما نه به هر قیمتی! #نفس، ساخته جدید #نرگس_آبیار، روایتی طولانی از زندگی یک دختر بچه است که در طی شش، هفت سال انگار اصلا جسما بزرگ نمی شود!! روایت پیش، هنگام، و پس از انقلاب و سپس جنگ را در فیلمی دو ساعته بگنجانید و ناچار می شوید از بعضی جاهایش بزنید! بازسازی تک تک صحنه ها و کارگردانی شان عالی بودند، بازی ها بسیار دوست داشتنی و چشمگیر، مانند بازی #پانته_آ_پناهی_ها، #شبنم_مقدمی، و #مهران_احمدی و البته #سیده_ساره_نورموسوی، اما در نهایت فیلم انگار نمی دانست حرف اصلی اش چه بود! یک قدم به عقب نسبت به #شیار_143.
امتیاز من: ♡♡♥♥♥