(( توجه)): خطر لو رفتن ماجرای فیلم!!
یکی از نمایشنامه های کمیک #شکسپیر، #هیاهوی_بسیار_برای_هیچ نام دارد. عنوانی که شاید برازنده فیام #خشم_و_هیاهو باشد! با اینکه سبک و متد #هومن_سیدی را بسیار دوست دارم و نمونه های عالی کارش را در #13 و #اعترافات_یک_ذهن_خطرناک دیدیم، فیلم جدیدش درجا زدن است. استفاده از پرونده مشکوک #شهلا_جاهد و #ناصر_محمدخانی به خودی خود اشکال ندارد، اما شخصیت پردازی ضعیف و منطق روایی باورناپذیر، به خصوص در انتهای فیلم، اصلا به سینمای باهوش این کارگردان نمی خورد! شاید بهتر بود فیلمنامه را تنها نمی نوشت!
با این حال، توجه به جزییات خوب، بازی های بهتر، به خصوص #نویدمحمدزاده، صحنه پردازی های عالی، و فیلمبرداری عالی تر از نکات مثبت این فیلم است. بارزترین صحنه فیلم، صحنه بازسازی قتل و مونولوگ #طنازطباطبایی است که، گرچه در سینمای جهان تکراری است، در سینمای ایران "بی شک" بی نظیر و نشان از ذهن زیبای کارگردانش دارد!
امتیاز من: ♡♡♥♥♥