#همین_دیروز (۱۹۹۱) شبیه چند انیمهای که تا امروز دیدم نبود. در واقع چیزی از زیبایی معنی و فرم کم نداشت، فقط میشه گفت که تقریبا المانهای فانتزی نداشت. که البته همین تصمیم هم، شاید که نه، حتما با دلیل بوده. توضیح میدم.
"#انیمه "همین دیروز" محصول دیگهای از استودیو #جیبلی و کارگردانی #ایسائو_تاکاهاتا (کارگردان انیمه جگرسوز اسمشو-نبر: مدفن کرمهای.. 🥺) برای بزرگسالان ساخته شده. فیلم اساسا درباره موضوعیه که دیگه زیر ۲۰ سال شاید کمتر درکی ازش داشته باشن و در واقع هر چقدر بزرگتر، محتوای فیلم قابل درکتر!
"همین دیروز" درباره بازگشت #تائکو به گذشته و اصل و ریشههاست... درباره آشتی با چیزی که بودیم و ازش دور شدیم... درباره دوستی با ضعفهامون، کاستیهامون، شکستهامون.. درباره دوباره بینی #طبیعت و زیباییهای زندگی کمی قدیمیتر که امروز به وسیله مدرنیته و سرعت بیامان و فشار تمامنشدنی برای بیشتر و بالاتر تحت الشعاع قرار گرفته و حتی نابود شده. "همین دیروز" در ستایش سادگی و آرامش و کندی در زندگی انسانهاست، که انسان با گذشته است که زندگی میکنه و حال اصل زندگیه.
شاید به همین دلایله که کمترین حضور فانتزی در این انیمه رو میبینیم، و اون مقدار کم هم در خدمت همین بازگشت و ارجاع به درون و عشق و ناخودآگاه و کودکی و طبیعته. انگار اساسا همین اصل #بازگشت خودش یک فانتزی در زندگی انسان معاصره!!
توی دهه چهارم زندگی زیاد پیش میآد که بگیم انگار "همین دیروز" بودااا.. و برای من تماشای این انیمه بسیار بسیار ملموس و لذتبخش بود، طوریکه جزو معدود فیلمهاییه که میتونم دو سه بار ببینمش. 🤗
امتیاز من: ❤❤❤❤❤