#خورش_آلو_با_مرغ (۲۰۱۱) دومین فیلم #مرجانه_ساتراپی است که کمی فضای آن به نسبت #فیلم اول #پرسپولیس (۲۰۰۷) روشنتر، طنز، و کمتر سیاسی است.
فیلم داستان زندگی و عشق یک آرتیست ویولوننواز به هنر و تاثیر اطرافیانش بر تفکر و احساس و زندگی اوست.
فیلمساز در ساخت فیلم از ترکیبی از انواع تکنیکهای فیلمسازی و انیمیشن و موسیقی استفاده کرده که هم برای مخاطب جذاب است و هم درک فیلم را برای تماشاچی عام کمی مشکل میکند. با این حال، تلاش فیلمساز برای به تصویر کشیدن ایران دهههای ۳۰، ۴۰ (هرچند کارتونی، هرچند غیرواقعی) دیدنی است، با این حال، سوار شدن زبان فرانسوی فیلم روی این تصاویر، ناآشنا و غریب به نظر میرسد، حتی اگر عشق آرتیست اول فیلم #گلشیفته_فراهانی باشد!
اگر گاهگاهی کنایههای سیاسی فیلم را کنار بگذاریم، فیلمِ بیدردسرِ آرامِ فلسفی و بامزهایست.
امتیاز من: ♡♡♥♥♥