#شهر_اشباح (۲۰۰۱) یک عالمه شبح و روح دوست داشتنی داره! در واقع تقریبا همه کاراکترها روح هستن ولی اصلا ژانر این #انیمه وحشت نیست! درست مثل انیمیشن #کوکو (۲۰۱۷) که ارواح همهکاره فیلم بودن ولی سرتاسر فیلم غرق در رنگ و موسیقی بود.
شرط میبینم #هایائو_میازاکی نوعی #شخصیت_دوقطبی یا حداقل #اختلال_وسواس_فکری_عملی (اگر نگم #اوتیسم خفیف) داشته، وگرنه بسیار دور از ذهنه که یه آدم نرمال (به معنی متوسط از هر نظر) بتونه اینقدر جزئیات رو در یک اثر کارتونی لحاظ کنه. به این جزئیات نمادپردازیهای بیشمار رو هم اضافه کنید که نشان از شناخت این بشر از مفاهیم فلسفه شرق آسیا و غرب و همینطور #طبیعت داره.
یکی از مهمترین فاکتورهای "شهر ارواح" به نظر من لایههای مختلفشه: هم کودکان از تماشای این رویای ممکن و پُر از اتفاقات بامزه و رنگارنگ لذت میبرن و هم احتمالا مخاطبان بزرگسالی که با کشف شخصیتها و نمادها و ارتباطها!
بعد از بالش نرم #همسایه_من_توتورو (۱۹۸۸) زیر سایه درخت قدیمی بزرگ و پتک سنگین #مدفن_کرم_های_شب_تاب (۱۹۸۸) حقم بود که روی چمنزارهای "شهر ارواح" کنار #چیهیرو و #هاکو دراز بکشم، به "کاماجی" و دودههای سیاه مهربون کمک کنم اجاق رو روشن نگه دارن، از "یوبابا" خواهش کنم بهم کار بده، کیکهای خوشمزه "زنیبا" رو بخورم و به "روح بدون چهره" کمک کنم به آرامش برسه.. چه دنیای قشنگی..
#spiritedaway #anime #coco #bipolar #ocd #autism #myfriendtotoro #graveofthefireflies #chihiro #haku #kamaji#yubabab #zeniba #nofaceghost
امتیاز من: ♥♥♥♥♥