نظرم در پُست قبلتر که درباره انیمهها بود در مورد جدیت و قوت بعضی از فیلمهای #سینمای_هند هم صادق است.
#پی_کی (۲۰۱۴) در ژانر #کمدی و #عاشقانه است اما به خاطر کمدی و عاشقانه بودنش نیست که یک فیلم بسیار خوب است، بلکه به خاطر بحثهایی است که درباره اعتقادات مذهبی ما انسانها مطرح میکند.
"پیکی" کمی دیر سراغ سوژه اصلیش میرود، اما وقتی به آن میرسد به لطف مدت زمان طولانی ۱۵۳ دقیقهایش سر صبر و مفصلا به آن میپردازد و برای یکسوم وسطی خودش تمام و کمال وقت میگذارد. این بخش میانی هم طنز دارد و هم قصه، هم جذابیتهای بصری فراوان دارد و هم نکات ریز انتقادی-فلسفی.
بهطور خلاصه، تم اصلی "پیکی" به چالش کشیدن زاویه فردی و گروهی ما انسانها به مقوله مذهب و دین و خداباوردی است.
همین آثار هستند که باعث میشود #طالبان امروز و تمام این سالها در #افغانستان و همپالگیهایشان همه جا از تلویزیون و اینترنت و تکنولوژیهای ارتباطی آزاد در دست مردم دل خوشی نداشته باشند. پس، به نظرم شما هم ببینید و حتما به دوستان و آشنایان متعصب و دُگم خودتان هم پیشنهاد کنید بله توفیری کند در این کثافتی که در آن هستیم و نامش را مثلا #زندگی گذاشتهاند، که کثافت محض "هر روز" بر سر و رویش و سر و رویمان میبارد و خفقان ترسو و بزدل و بدبخت و تحقیرشدهمان کرده است و شدهایم همان که شدهایم..
امتیاز من: ♡♥♥♥♥