همه انیمهها اینجورین؟؟ اینا عشق نیستن، پس چین؟؟ یعنی میشه انیمههای دیگه از این هم بهتر باشن؟؟ اینا چرا اینقدر ماهن؟؟ عجب کارگردانیه!! من چرا زودتر انیمه ندیدم!؟ چرا عین دنیای ذهن منه!؟ و سوالهای مشابهی که موقع تماشای #همسایه_من_توتورو (۱۹۸۸)، #انیمه ژاپنی، اثر #هایائو_میازاکی، از خودم میپرسیدم.
من انیمه زیاد ندیدم (ولی دیگه بعد از این قراره ببینم!)، اما فکر میکنم "همسایه من توتورو" شروع بسیار خوبی بود. تکنیک ساخت این انیمه برای من و نسل من که با کارتونهایی مثل #سندباد و #چوبین و #بی_نوایان و #سالهای_دور_از_خانه و #رامکال و... بزرگ شدیم آشناست.
قوانین دنیای انیمهها قوانینی متفاوت از ژانرهای دیگه هستن. این دنیای رویاگونه میتونه یادآور #رئالیسم_جادویی باشه، اما نه دقیقا! "همسایه من توتورو" هم رویا درش داره، هم واقعیت، هم خنده داره، هم گریه، هم به دنیای رویاوار کودکان سری میزنه، و هم در واقعیت بزرگسالان سیر میکنه، هم به تکنولوژی اشاره میکنه، و هم به #طبیعت..
طبیعت! طبیعتِ خودمون و اطرافمون! جایی در این انیمه، پدر "مِی" و "ساتسوکی" میگه که باید به طبیعت احترام بذاریم و با دستهای چسبیده و ژاپنیوار به درخت بزرگ نزدیک خونه احترام میذارن. ولی طبیعت فقط همین نیست. رویا داشتن هم طبیعت انسانه.. محبت مادربزرگهای مهربان روستا هم طبیعته، عشق بیغلوغش "کنتا" هم طبیعته.. همونطور که راه جنگی و زمینهای زراعی و رودخانه و خود خونه جدید خانواده "کوساکابه" طبیعتن.
"همسایه من توتورو" ظاهرا ادای دینی به یک سری اتفاقات واقعی در سال ۱۹۶۳ هستش که در صورت حقیقت درک رویدادهای انیمه راحتتر و البته تلختر هم میشه، اما جدا از اون، "همسایه من توتورو" یک نیروی عجیبی داره که نمیتونید دوستش نداشته باشید!
من در دنیای انیمهها تازهواردم و دارم یاد میگیرم، اما فکر میکنم این باید یکی از بهترین انیمهها باشه!
.
.
.
👈"لطفا"👉: اگر پیشنهاد انیمه خوب دارید، اگه فکر میکنید باید انیمهای رو ببینیم، همینجا برای من و دیگر دوستان کامنت کنید!
.
.
.
امتیاز من: ♥♥♥♥♥