من تازه وارد دنیای جذاب #انیمه شدم و اینا میخوان منو در برابر این دنیای قشنگ صیانت کنن!! 😄💩
تا اینجای کار تعریف من از انیمه اینه: "به تصویر کشیدن هنرمندانه هرآنچه که در دنیای واقعی و حتی تکنولوژیهای موجود #سینما قابل بیان و نشون دادن نیست بهعلاوه رنگ و بوی فرامادی و معصومانه شرقی"
#اسم_تو (۲۰۱۶) انگار دقیقا بر مبنای همین تعریف ترسیم شده. ترکیبی جادویی از ژانرهای عاشقانه، معمایی، سایفای، فانتزی و قهرمانانه که دنیای مزخرف ما رو وصل میکنه به جهانهای زیبا و خواستنی #تاکی و #میتسوها و با اینکه ظاهرا ما در پی کشف چند و چون بههمریختگی زمانی و مکانی اونها میشیم، در اصل این "ما" هستیم که لاجرم به دنبال درک چیستی و چرایی و کجایی خودمون میریم (البتتته اگه شنونده عاقل باشه).
مثلا فررض کنید ترکیبی از #درخشش_ابدی_یک_ذهن_پاک (۲۰۰۴) و #بین_ستاره_ای (۲۰۱۴) و #شیر (۲۰۱۶) و یکی دو تا فیلم دیگه که الان حضور ذهن ندارم!!
"اسم تو" هم شیرینه هم گیچکننده، هم واقعیه هم رویاوار، هم کارتونه هم فیلم، و همه و هیچ کدوم!! مثلا یکی از مهمترین نقاط قوت این انیمه درسیه که به سینماگران میده: حرکت همزمان تماشاچی با شخصیتها در دانش حاکم بر فیلم، بر درک رویدادها. یعنی ما تقریبا همیشه با کاراکترها همقدمیم: فیلمنامه ما رو فریب نمیده، دو قدم از ما جلوتر نیست، و اینه احترام به هنر سینما و درک مخاطب. در واقع به نظرم انیمه "اسم تو" از بیشتر فیلمهای سینمایی که دیدم به قالب سینما وفادارتره!
هیچی دیگه. برید ببینید تا صیانت نشدیم.
امتیاز من: ♥♥♥♥♥