یکی از ترسناکترین فیلمهایی که چند ماه اخیر دیدم رو بهتون معرفی میکنم: #شیون یا #مویه (۲۰۱۶) از سینمای کُره.
خوب، فیلمهای شرق آسیا ساختار منحصر به فرد خودشون رو دارن و مثلا داشتن اون عنصر طنز برای کاستن فشار روانی و حجم #ترس و وحشت در فیلمهای این ژانر چیز خیلی غیرعادی نیست. از این منظر، این فیلم رو هم اصولا ترکیبی از ژانرهای وحشت، کمدی، و پلیسی-معمایی باید به حساب آورد.
#فیلم در یکسوم ابتدایی جنبه طنز بیشتری داره و همینطور که به جلو پیش میریم و به انتها نزدیکتر میشیم درجه اضطراب، ترس، و خشونت بیشتر و بیشتر میشه و اطلاعات منجر به ایجاد "ترس" آرام آرام و لایه به لایه در ذهن تماشاچی میشه و سنخیت کامل فرم و محتوا باعث تاثیرگذاری بیشتر هم میشه. البته خشونت نشانداده شده در فیلم از نوع خشونت فیلمهای اسلشر و زامبیطور نیست، بلکه حجم دلهره منو یاد فیلمهایی مثل #طالع_نحس (۱۹۷۶) و #شب_بیست_و_نهم (۱۳۶۷) (با بازی #حسین_گیل و #مرجانه_گلچین جوان) میانداخت.
فیلم هر از گاهی هم اشارههایی به روایتهای گوناگون، مثلا سه بار آواز خروس در صبحگاه مصلوب شدن حضرت مسیح، و فیلمهایی مثل #جن_گیر (۱۹۷۳) و بسیاری دیگه که من حضور ذهن نداشتم و ندارم داشت که برای طرفداران این ژانر لذت کشف رو بیشتر هم میکنه.
برای دوستانی که نسبت به سینما و نمادهای شرق آسیا اطلاعات بیشتری دارن، قطعا پروژه جذابی خواهد بود.
امتیاز من: ♡♥♥♥♥