ماراتون تماشای این برنامه هم تمام شد!
سریال #طنز #ممیزی یا #ممیزی_شعر_و_ترانه و #ممیزی_فیلم_و_سریال برنامه خلاقانهای است که تا امروز ۲ فصل (اول: ۳۱ قسمت و دوم: ۶۴ اپیزود ۲۰ الی ۳۰ دقیقهای) آن اختصاصا در پلتفرم #فیلیمو منتشر شده ولی شاید شما بیشتر تکههایی از آن را در صفحات اینستاگرامی دیده باشید.
"ممیزی" تنها دو بازیگر دارد: #حامد_جوادزاده و #وحید_آقاپور، اولی همیشه پشت به تصویر و در نقش خواننده/سازنده اثر و دومی همیشه رو به تصویر و در نقش #ممیز سختگیر و لجبازی که در آثار ارائه شده، اعم از #ترانه، #فیلم و #سریال، از لحاظ محتوایی و ساختاری دست میبرد تا مجوز انتشار/اکران آنها را بدهد.
چند نکته:
۱. بهخصوص در قسمتهای اول، با توجه به تجربه ممیزی شدن یک سری از رباعیهایم در کتاب شعر دوم خودم، ایده کار برای من بسیار جذاب و به نوعی شخصی بود، اما رفته رفته به خاطر ساختار یکنواختش خستهکننده شد.
۲. یادآوری و شنیدن بعضی ترانههای قدیمی برایم بسیار لذتبخش و حتی نحوه خوانش و تفسیر طنز آن آموزنده هم بود. صدای آقا حامد را هم بسیار دوست داشتم، و البته از جدیت آقا وحید گاهی حتی من از پشت صفحه میترسیدم!
۲. نوع طنز برنامه ممکن است برای همه خندهدار نباشد. باید از ایدئولوژی، زبان، و سیاستهای مورد نقد اطلاع داشته باشید تا تمام معنی برای شما رمزگشایی شود، وگرنه بیشتر اوقات نمیدانید به چه بخندید (جزو معدود برنامههای سالهای گذشته بود که گاه بلند قهقهه میزدم!).
۴. حقیقتا نقدهای وارد شده (تا جایی که اجازه داشتند و خودشان ممیزی نشدند (چه فضای سوررئالی!!)) درست و بهجا هدف گرفته شدهاند. اما ناخودآگاه (بدون اینکه قصد وارد دانستن چنین اتهامی را داشته باشم، چون اساسا این دو عزیز را نمیشناسم) ایده #سوپاپ_اطمینان #رسانه هم به ذهن مخاطب غیرعام متبادر میشود. البته همیشه هم گفتهام که "سوپاپ اطمینان" لزوما چیز بدی هم نیست؛ مهم این است که تصویر چه باشد و زاویهای که از آن سو به تصویر مینگریم کدام!
به هر حال، "ممیزی" برنامهای دوستداشتنی و محترم است و فکر میکنم در نهایت در کنار تحسین آثار ماندگار، برای خوانندهها، ترانهسراها و حتی فیلمسازان دوزاری که درکی از ادب و ادبیات ندارند، و البته ممیزان کمسواد و سلیقه-محور واقعی، مفید هم باشد.
امتیاز من: ♡♥♥♥♥