قبلاها کمتر پیش میآمد بعد از پایان فیلم خودم را در جای شخصیتها قرار دهم و دوست داشته باشم در دنیای آنها باشم. اما بعد از شروع به تماشای انیمهها کمتر باری اتفاق افتاده که در حین و بعد از تماشا نخواهم برای همیشه در دنیای آنها باشم! یادتان باشد که من ۴۱ ساله هستم!
یکی از جدیدترین تجربههای همزادپنداری عمیق من با دنیای زیبای انیمهها با تماشای #افسانه_پرنسس_کاگویا (۲۰۱۳) اتفاق افتاد. انیمه دلنشین و افسانهواری که در تمام دقایق آن آرامش، لذت و زیبایی موج میزند. قدیمیترین افسانه ژاپنی "پیرمرد بامبوشکن" در دنیای ساده و طبیعت-محور اوایل قرن بیستم در هم آمیخته شده و شرکت انیمیشنسازی #جیبلی سبک معمول خودش را کنار گذاشته است و این #انیمه را به سبک نقاشیهای سنتی ژاپنی ساخته، که اتتفاقا بسیار هم موثر از آب درآمده.
"افسانه پرنسس کاگویا" طبق روال معمول (اما خستهکننده نه!) نگاهی تحسینبرانگیز به #طبیعت دارد. نگاهی که در آن زیبایی شکوفههای بهاری، ارتزاق ساده و در حد لازم از طبیعت، بازی با ملخها، خوردن طالبی سر مزرعه، و همکاری اعضاء خانواده و همسایهها در کار و زندگی و از همه مهمتر #معصومیت #کودکان موج میزند. در این نگاه، ثروت و مقام و جاه و جبروت جایی ندارد و حتی باغچه زیبا اما مصنوعی عمارت بزرگ داخل پایتخت فریبنده و در نتیجه بیفایده است.
انیمه دوستداشتنی "افسانه پرنسس کاگویا" را میتوان باارها دید. قرار نیست از داستان ساده و خطیش چند بار لذت برد که حظ اصلی خود تصاویر و ذات پاک خود #پرنسس_کاگویا است.
امتیاز من (با کمی ارفاق): ❤❤❤❤❤