همین اول بگم که خییلی حیفه که کسی فیلمبین باشه و فیلمهای درست و درمون رو بیشتر از یکی دو سال بعد از بیرون اومدنشون ببینه؛ به چند دلیل، یکیش این که وقتی در سالهای بعد ابتدا فیلمهای اقتباس شده از اون فیلم اصلی رو میبینه، سخته که تاثیر منفیشون روی فیلم اوریجینال رو در زمان تماشا از ذهنش دور کنه.
یکی از این فیلمهای اوریجینال مد نظر من #پاپریکا (۲۰۰۶) هستش. این #انیمه #علمی_تخیلی معرکه اثر دیگهای از #کارگردان فقید بزرگ #ساتوشی_کن هستش (که با #آبی_کامل (۱۹۹۷) من رو ۹۰ دقیقه مات و مبهوت سر جام میخکوب کرد).
"پاپریکا" هم مثل فیلم قبلی این کارگردان باهوش و تیزبین قدم به دنیای ذهن و تقابل ذهنها گذاشته و این بار تکنولوژی رو هم به این معادله اضافه کرده. درست مثل یه شعر یا داستان کوتاه یا مقاله علمی، تمام سکانسها هدفمند و با دقت فراوان چیده شدن: از همون سکانس هوشمندانه اول با اون خلاقیت بهیادموندنیش تا تک تک و همه عروسکهای رویاهای به تصویرکشیده شده (که از مرجع نمادین بیشترشون حتی تقریبا چیزی سر در نمیآرم!!) همه به مهارت تمام یک اُستاد شطرنجباز قدم به قدم چیده شدن تا تماشاچی تیزبین رو به مقصود برسونن.
گذشته از اشارههای آشکار و پنهان به جنبههای #اخلاق در #تکنولوژی و #روان و دنیای #رویا و #ذهن_ناخودآگاه، اونچه که "پاپریکا" رو فراموشنشدنی میکنه به نظر من تصویرگری قابل لمس، قابل پذیرش و جذاب از دنیای رویا و ذهن و البته ادغام انیمهوار اون با دنیای واقعیت در فیلم هستش.
همه این دلایل کافی هستن که بگم ای کاش #سرآغاز یا #اینسپشن (۲۰۱۰) رو بعد از "پاپریکا" دیده بودم. امتیاز imdb فیلم #کریستوفر_نولان ۸.۸ هستش و امتیاز این انیمه ۷.۷: دلیل مستدل دیگهای بر چرند بودن امتیازهای این سایت! نه اینکه فیلم نولان بد باشهها، اما این اختلاف امتیاز میتونست برعکس باشه، هرچند درباره شخصیتپردازی انیمه "پاپریکا" میشه ایراداتی رو وارد دونست.
به هر حال، حیفه که هوش و ذکاوت #چیبا و زیبایی و حسن خلق "پاپریکا" در اثری دیگه لوث بشن، که شدن! 🤪
امتیاز من: ♥♥♥♥♥