Wednesday, February 2, 2022

598. True Romance (1993)


 

درست مثل #عشق_حقیقی (۱۹۹۳) هر جا سخن از مزاح با خشونت است، نام #تارانتینو می‌درخشد! فقط کافیست نام "کوانتین تارانتینو" روی آن باشد.


"عشق حقیقی" احتمالا تمرین‌‌های اولیه نویسندگی و فیلمنامه‌نویسی تارانتینو بوده که با همکاری با #تونی_اسکات روی صحنه برد و البته انگار تاثیر او از تاثیر خود کارگردان هم بیشتر بوده!

فضای داستان همان فضای شلوغ و پر از اکشن و خشونت و خون و کشتار تحقیر شده در فیلم‌های بعدی اوست. بنابراین، منطق‌ها هم با همان فضا هم‌خوانی دارند و اینکه پسر ساده‌ای عاشق دختری که برای تولدش "سفارش" شده بشود و فردایش با او ازدواج کند و فردای آن روز هم به خاطرش آدم بکشد و خلافکار بشود، با این نگاه توجیه می‌شود!

یک دو جین بازیگر اسمی، از گل سرسبد فیلم‌های تارانتینو #ساموئل_ال_جکسون گرفته تا #وال_کیلمر و #برت_پیت و #جیمز_گاندولفینی فقید (که اصلا به خاطر او فیلم را دیدم چون بعد از تماشای #سوپرانوز دنبال بازی‌های او را گرفتم) و #کریستوفر_واکن و #پاتریشیا_آرکت هم این فیلم را تجربه‌ای فراموش نشدنی کرده‌اند!

#فیلم البته پایان‌بندی عامه‌پسندی هم دارد (که به جوانی نویسنده‌اش می‌بخشم)، هرچند، وقتی فیلمی در ستایش #عشق بی‌کله جوانی باشد‌ همه چیزش را شاید بتوان بخشید!

پ.ن. در ابتدای فیلم، #آلاباما در جواب سوال #کلرنس که: "چی بیشتر از همه حالتو می‌گیره؟" گفت: "Persians". همینجا خواستم بهشون عرض سلام داشته باشم و بگم: "(...) خیلی دلتم بخواد!" 😌

امتیاز من: ♡♥♥♥♥