#چشم یا #چشمی (۲۰۱۳) فیلم نسبتا ترسناکی هستش، البته بیشتر به شرطی که فقط هر از گاهی #فیلم در #ژانر_وحشت ببینید، چون بیشتر سکانسهای ترسناک فیلم برای مخاطب حرفهای بهنوعی آشنا هستن. با این حال، چند صحنه #جامپ_اسکر خوب هم داره.
روایت فیلم هم برای مخاطب آشنا، جدید نیست. داستان تلاش یک نفر برای کشف اسرار عجیب و ماوراءااطبیعی یک مکان یا شیء - اینجا یک آینه به قدمت چهار قرن - که به درگیری خود و اطرافیانش منجر میشه رو بارها دیدیم و مبهوتمون نمیکنه متاسفانه!
همینطور ستینگ داستان یادآور فیلمهای زیادی مثل #موذی یا #توطئه_آمیز (۲۰۱۰) بود که وقوع بسیاری اتفاقات رو میشد بدون تلاش زیاد حدس زد!
فیلم تنهای هم به #ژانر_روانشناسی میزنه و با فلشبکهای متعدد سعی در ایجاد یک سری معما و دادن سر نخهایی به مخاطب برای کشف دلایل اتفاقات میکنه که روش بدی نیست، اما از نیمه فیلم به بعد انقدر این فلشبکها و فلشفورواردها زیاد میشن که دیگه به اصطلاح شورش رو در میآره و گیچکننده میشه.
من پایان فیلم رو هم اصصصلا دوست نداشتم و به نظرم باید چند دقیقهای از آینده یکی از بازیگران اصلی که زنده میمونه رو هم میدیدیم، که ندیدیم!
با تمام این اوصاف، به نظرم فیلمیه که میشه دیدی و ترسید!
امتیاز من (با ارفاق): ♡♡♥♥♥