#فارست_گامپ (۱۹۹۴) رو از هر طرفی وارد بحثش بشیم، دریایی از حرف داره. مثلا؟
۱. #شخصیت_پردازی: #بازیگر نقش اول (به استثناء اون سکانسِ دویدن و رهایی سمبلیک از بندها) در تمام فیلم بدون تغییر باقی میمونه و همین ثبات رفتاری باعث تغییر در دو شخصیت فرعی، "جنی" و "سروان دن" میشه، و ببینید چقدر این نگاه به شخصیتها زیباست!
۳. #جلوه_های_ویژه: این فیلم چندین سکانس اعجابآور داره که اگر از رویدادهای تاریخی اطلاعی نداشته باشیم کمتر کسی در ساختگی بودنشون شک میکنه: سکانسهای دیدار فارست با #کندی، #نیکسون، و #جان_لنون رو به خاطر بیارید! و
۴. بازیگری: #تام_هنکس! این #بازیگر طناز و یگانه! بازی در نقش یک انسان محجوب دوستداشتنی با ضریب هوش ۷۵ به این تمیزی و به این یکدستی شاید فقط از او برمیاومد! بیخود نیست، که خودش هم میدونسته چه کرده!! مهمتر از اُسکاری که برای این نقش گرفت (بعد از #اسکار سال قبلش برای #فیلادلفیا (۱۹۹۳))، اعتماد به خود و بازی فوق العادهاش بود که باعث شد به جای دریافت مبلغی برای قرارداد، درصدی از فروش فیلم رو درخواست کنه!
بازم بگم!؟
علاوهبراین، لزوم شناخت #هویت خود و پیگیری آرزوهای فردی رو میشه تو این فیلم به کرات درک کرد.
لطفا برای شنیدن صحبتهای تکمیلی من درباره این فیلم به اپیزود ۱۶ پادکست #شنبهها با سینما" در کستباکس مراجعه کنید.
امتیاز من (استثتائا): ♥♥♥♥♥♥