Thursday, July 9, 2020

470. Se7en (1995)




گاهی حتی یک #فیلم کافیه تا برای همیشه اسم #کارگردان یا #بازیگر رو ماندگار کنه، مثل #هفت (۱۹۹۵) برای #دیوید_فین
"هفت" در ژانر روانشناختی-جنایی و به سبک سینمای #نئونوآر ساخته شده تا یک #دیستوپیا از آنچه که انسان می‌تونه خالقش باشه رو نشون بده. ناآرمان‌شهری که تاریکه، پر از جرم و جنایته، و هرچقدر هم که بارون بباره، پاک نمی‌شه. اینه که #جان_دوو (با بازی زیرپوستی بی‌نظیر #کوین_اسپیسی) پیامبری خودخوانده می‌شه تا به زعم خودش هفت نفر مرتکبین #هفت_گناه_کبیره رو مجازات کنه، حتی اگر خودش هم یکی از اون مجرمین مستوجب کیفر باشه.
فیلم در حین ارائه پوسته ظاهری پیداکردن یک #قاتل_سریالی، رابطه دو #پلیس، یکی کهنه‌کار و آرام (#مورگان_فریمن) و دیگری تازه‌کار و عصبی (#بردپیت) رو نشون می‌ده و در خلال صحبت‌ها و روابطشون به تناقض‌های زندگی انسان مدرن رو به تصویر می‌کشه، انسان مدرنی که در سبوعیت خودش دست به آلوده کردن و کشتار معصومیت (#گوئینت_پالترو) و کودک زاده‌نشده‌اش می‌زنه..
استفاده از #فیلمبرداری در خدمت هدف (#داریوش_خنجی) و #نورپردازی هایی که انگار با تماشاچی حرف می‌زنن درک کنش‌های شخصیت‌ها رو راحت‌تر و دقیق‌تر کرده.
"هفت" با استفاده از کارگردانی ریزبینانه و خلاقیت در ارائه قطره‌ای اطلاعات در تمام دقایق فیلم لحظه‌ای مخاطب رو آروم نمی‌ذاره و درنهایت ضربه نهایی رو در بهترین زمان ممکن به قلب و ذهن مخاطب می‌کوبه و یکی از بهترین #پایان_بندی های تاریخ سینما رو رقم می‌زنه.
#فیلمهاییکهمندیدم
#شنبه_ها_با_سینما
#se7en #davidfincher #neonoir #kevinspacey #morganfreeman #bradpitt #dariuskhondji
امتیاز من: ♥♥♥‌♥♥