فکر میکنم دیگه الان قیافه #ایوان_ماساگوئه رو میبینیم یاد "پلتفرم" میافتیم! فیلم رو قبل از شروع قرنطینه دیدم و با شروع خانهنشینیها و تب تندِ تماشای این #فیلم، صبر کردم تا گرد و خاکِ پُستها و استوریها تموم شه که بتونم در موردش بیشتر و مستقلتر فکر کنم و بنویسم.
#پلتفرم (۲۰۱۹)، یا اسم اصلی "حفره" یا "سوراخ" به زبان #اسپانیایی، هم فیلم سادهایه، و هم سخت. ساده از این بابت که پلات ساده و خطی داره، تنها یک شخصیت اصلی داره که دستخوش دگرگونی میشه، و اصل نمادین طبقهبندی یا تبعیضی به وضوح در فیلم پیداست.
با این حال، برای درک عمیقتر لایههای زیرین - با این فرض که واقعا فیلمساز نکاتی رو که مخاطب سعی میکنه تفسیر کنه مد نظرش بوده اُصولا! - کمی به دقت بیشتری نیاز هست. استفاده از بازیگرانی با رنگ پوستهای مختلف، کتاب #دون_کیشوت، اشارههای نمادین به مذهب، خانواده، مفاهیم اخلاقی، و مهمتر از همه جامعه، از "پلتفرم" هم فیلمی نسسسبتا موفق بین منتقدان ساخته، و البته بسیاار محبوبتر بین عموم جامعه (مخصوصا بعد از #کرونا حساسیت اذهان به نظامهای توزیع!
فیلم یکم کلک هم زده و برای راضی نگه داشتن همه، از تفکرهای مختلف، نژادهای مختلف، حضور کودک و حیوانِ خانگی، و غیره استفاده کرده، درحالیکه شاید حضور بعضیشون هیج تاثیری در داستان نمیداشت.
ایشالله قسمت همه! خلاصهاش اینکه، خییلی بزرگش نکنید، ولی بد نیست تماشا کردن این فیلم.
امتیاز من (با ارفاق):♡♥♥♥♥