462. Leon: The Professional

#لئون_حرفه_ای (۱۹۹۴) رو کمتر کسی هست که ندیده. یک #قاتل_حرفه_ای ساده و کمی هم انگار خنگ [خنگیِ لئون پیشنهاد بازگیرش بوده تا کمتر ذهن بیننده به سمت ایجاد رابطه جنسی با دختر بره.] با یک کیف بزرگی پُر از اسلحه که غذاش روزی ۲ پاکت شیره به همراه دخترکی کشیده قد با موهای سیاهِ چتری که یک گلدون بزرگ تو دستشه و #سیگار می‌کشه!

"لئون، حرفه‌ای" داستان تلاقی دو روحِ نیازمند توی این دنیای شلوغ و کثیف و به‌هم ریخته است که به هم می‌‌رسن تا به #رستگاری‌ خودشون برسن. یکی لطافت نیاز داره و دیگری خشونت، یکی خسته از سکوته و دیگری گریزان از هیاهو، یکی به دنبال عمر از دست رفته‌اشه، دیگری به دنبال آینده از حالا از دست رفته..
#فیلم در ژانر #اکشن، #رومانس، #تریلر هستش، اما اکشنی که نه لزوما برای هیجان که برای نشون دادن تنهایی و درد #لئون نشون داده می‌شه. رومانسش هم، اگرچه در ابتدا به نظر از نوع رومانس #آسیب (۱۹۹۲) هستش، اما خوشبختانه از این وادی دور می‌شه و همون یکی دو تا سکانس هم به نظرم در سیرِ بلوغِ روحی و عاطفی لئون و #ماتیلدا هستش.
هرچند شخصیت‌پردازی‌ها و روابط حاکم بر اونها رو می‌شد خییلی بیشتر کار کرد، روال بلوغ شخصیت‌ها در یک‌سوم میانه فیلم نسبتا قابل قبول بود، به‌طوری‌که تماشاچی از دلیل فداکاری لئون در سکانس پایانی‌اش تعجب نمی‌کنه و سربه‌راهی نسبی ماتیلدا باورپذیر می‌شه‌.
از بازی بی‌نهایت عالی #ژان_رنو و #ناتالی_پورتمن و موسیقی متن عالی و در خدمت محتوا و آهنگ پایانیِ#استینگ که بگذریم، باید به نقش‌آفرینی فراموش‌نشدنی #آنتاگونیست ترسناک فیلم با بازی #گری_اولدمن هم اشاره کنم که #خشونت، #روان_پریشی، و هوش رو توامان با هنرنمایی بی‌نظیرش نشون داد.
لئون قصه همه آدم‌هایی هستش که چیزی جز اون گلدون (روح؟ اُمید؟ زندگی؟) چیزی برای از دست دادن ندارن، تا اینکه "ماتیلدا" وارد زندگی‌شون می‌شه..
#فیلمهاییکهمندیدم
#شنبه_ها_با_سینما
#leontheprofessional #leon #damage #mathilda #sting #antagonist #garryoldman
امتیاز من: ♥♥♥♥♥