و... #سینمای_هند! بیشتر فیلمهای جدید و خوب این سینما محصولات اساطیری با تکتولوژی سینمایی بالا هستند، مثل #باهوبالی (۲۰۱۵) و #پادماوات (۲۰۱۸)، اما #آسوران (۲۰۱۹) داستانش فرق میکنه!
"آسوران" تولید جدید سینمای هنده ولی درباره رویدادهای دهه ۶۰ الی ۸۰ همین قرن گذشته که کلی قبلا دربارهاش فیلم درست شده. پس، چیه "آسوران" میتونه جذابش بکنه؟ فیلمنامهاش!
سابق بر این هم فیلمهای تقابل کاستها (نظام طبقههای فیکس اجتماعیِ هند) و فقیر/ثروتمند ساخته میشد، اما پرداخت ضعیفی داشتند، بازیها مصنوعی بود، فیلمبرداریها خندهدار، و حتی کارگردانی در حد تلهتاترها.
اما "سوران" همه اینها رو یکی دو سطح به روز کرده:
- فیلمنامه با جزییات قابل قبول و ارتباط دادن منطقی (با در نظر گرفتن منطق هندی!) اتفاقهای چند ساله، دیگه اون #فیلمهندی های سابق نیست؛
- بازی بسیار تماشایی و متقاعدکننده #دانوش، بازیگر موفق و آیندهدار هند در تمام فیلم تمام ذهن و روح تماشاچی رو همراه میکنه؛
- فیلمبرداریِ مدرن و البته در خدمت محتوا؛ و
- کارگردانیِ هیجانانگیزِ سکانسهای خلوتِ در محیط و یا شلوغپلوغ، که دیگه خبری از سیاهلشگرهای خندانِ زُلزننده به دوربین نیست!
"سوران" داستان تقابل طبقههای اجتماعی (و نه کاست) هستش، اما با پرداختی قابل قبول که در یاد خواهد موند.
امتیاز من: ♡♥♥♥♥